september 2006

Start
Omhoog
MUZIEKNACHT VEENDAM
Muzieknieuws
Vacature (muzikanten) Bank
STILL GOING WEST
Taneytown
Gina's band of blues
GERRY WOLTHOF
BLUES BOOSTER
Sister Act
Above The Rules
Muziek filmpjes
AGENDA
Night Of the Guitars
Singer Songwriters in Veendam
Bloes in Veendam
Roots in Veendam
Neats
Mark Dontje
Festivalnieuws
We waren er bij
BLUE PRINT
RadioGirl
Standing at the Crossroads
Solid Grounds
The Clifton Projekt
New Light
Onakentona
foto'sJanssen&Janssen
vakantie nieuws
ander nieuws
foto's evenementen 2
LINKS
Veendammer poparchief

Recensie 29-09-2006

Shiner Twins – “All In Store” – Stagger Lee Records / Suburban / Bertus

Wat een geweldige verrassing deze plaat van de Nederlandse / Amerikaanse band Shiner Twins.

Gitarist Richard van Bergen en Jack Hustings ontmoeten elkaar voor het eerst toen ze Malford Milligan begeleiden op toernees door Europa en Amerika. Met bassist Dick Wagensveld en drummer Nicky Hustings werd het uitstekend ontvangen “Sweet Cherry Soul” opgenomen, geproduceerd door Jack Hustings.

Nadat in 2003 een eind kwam aan de samenwerking met Malford Milligan, besloot het overblijvende viertal als Shiner Twins verder te gaan en werd er gewerkt aan nieuw repertoire en een nieuwe plaat.

Het resultaat “All In Store” overtreft mijn verwachtingen en is één van de beste roots releases van dit jaar.

Ik citeer het begeleidend schrijven: ‘Stop “All In Store” in je cd speler en geniet van een muzikale roadtrip langs alle moois wat de zuidelijke staten muzikaal te bieden hebben: van de bezwerende ritmes van New Orleans naar southern gospel, van soul naar traditionele rhythm & blues en van ingetogen soulful ballads naar texmex tearjerkers, met veel respect voor traditie gespeeld en gezongen door een viertal échte roots-junkies met een jarenlange muzikale ervaring’, einde citaat.

Richard van Bergen schreef negen van de dertien nummers, de overige zijn van de hand van Jack Hustings.

Gastrollen voor o.a. JW Roy (vocalen in het prachtige countrysoulnummer “Drown In Your Arms”), Patricia Vonne (vocalen in het texmex nummer “Please Don’t Take My Memories”) en geheim wapen Roel Spanjers, de alleskunner op accordeon en keyboards.

Voor mij is Richard van Bergen de echte uitblinker op deze plaat. Hij schrijft geweldige songs, beheerst de snaarinstrumenten als geen ander en heeft als het ware de soul roots in zijn genen.

Een plaat die zeker in mijn top tien lijst van 2006 zal voorkomen.

Thomas Kaldijk


Recensie 15-09-2006

Gary Primich –“Ridin’ The Dark Horse” – Electro-Fi Records / Parsifal

De op 20 april 1958 geboren Gary Primich kreeg letterlijk de blues met de paplepel ingegoten. Hoewel opgroeiend in Gary Indiana, kon hij de blues legendes zoals Big Walter Horton, Sunnyland Slim en John Henry Davis van nabij op Maxwell Street Market bewonderen.

Met name de mondharmonika had zijn voorkeur, hoewel Primich ook een  verdienstelijke gitarist is.

Begin tachtiger zocht Gary Primich zijn heil in Austin en richtte met Mothers Of Invention drummer Jimmy Carl Black The Mannish Boys op. Na twee albums was het boek gesloten voor The Mannish Boys en ging Primich solo.

Sinds 1991 zijn er acht soloplaten verschenen en “Ridin’ The Dark Horse” is zijn negende soloplaat.

Uitgebracht op het Electro-Fi label uit Toronto is “Ridin’ The Dark Horse” een fantastische rootsplaat diep gedrenkt in de blues.

Door velen beschouwd als één van de beste blanke mondharmonika spelers bewijst Primich ook een uitstekende songschrijver te zijn.

Gary Primich is geen traditionalist die de blues herkauwt. Op deze plaat hoor je een mix van rockabilly, countryblues, stompin’blues en swamppop, fris geproduceerd en uitgevoerd met zijn uitstekende roadband.

De aftrap ‘Daddy Let Me Hitch A Ride’is een lekkere rockabilly tune, gevolgd door het klassieke ‘Sugar Bee’ een stompin’ blues nummer van Cleveland Crochet.

Verder is het lome, maar o zo swingende ‘Pray For A Cloudy Day’ een hoogtepunt.

“Wig City’ had zo in de catalogus van The Fabulous Thunderbirds gepast en met ‘Never Know When A Woman’ doet Primich het prachtige swamppop geluid uit Louisiana herleven.

‘You Got Me’ van John Brim heeft Primich al twintig jaar op het repertoire staan en krijgt een geweldige uitvoering in de beste Chigago traditie.

Er staat geen zwak nummer op deze verrassende bluesplaat van één van de beste mondharmonika spelers van dit moment. Dat hij tevens goed kan zingen en prima nummers  schrijft is alleen mooi meegenomen.

Ga naar deze plaat luisteren en laat je verrassen.

Thomas Kaldijk


Recensie 08-09-2006

Wheels On Fire – “Wheels On Fire” – Rosa records / SonicRendezvous

Meestal heb je na eerste beluistering direct door dat je met een bijzondere band te maken hebt.

Wheels On Fire uit Athens, Ohio levert met hun debuutplaat met de gelijknamige titel een dijk van een plaat af.

Garage rock, soul, punk, rhythm & blues, hoe je het ook omschrijft, het is (h)eerlijke rock and soul in de beste sixties traditie van bijv. Them, The Animals en vroege Stones.

Lekker vunzig geproduceerd door Teddy Morgan in Nashville, met vooral de orgel van Susan Musser in een muzikale hoofdrol.

Belangrijkste songschrijvers zijn gitaristen en vocalisten Michael Chaney en John Garris die respectievelijk zes en vijf songs voor hun rekening nemen. Andere bandleden zijn bassist JJ Reed en drummer (broer van) Matthew Chaney.

Voor de Americanisten onder ons is de muziek waarschijnlijk iets te heftig en te ruig, maar ik lust er wel pap van. Het Amsterdamse Rosa Records label heeft opnieuw midden in de roos getroffen met deze jonge band uit Ohio.

Favoriete nummers zijn “Drinking From A Broken Glass”, “Old Crow”, “Rock Bottom”, “Doc Holiday” en “Holy Ghost”.

Een plaat die er toe doet en Wheels On Fire definitief op de muzikale menukaart heeft gezet.

Ik zet de plaat nog maar weer eens op………..”one, two, three….let’s rock”!!!!!

Thomas Kaldijk


 

Recensie 01-09-2006 

Willie Walker and The Butanes – “Memphisapolis” – Haute Records

De eerste week cd van het nieuwe seizoen is een prachtige, nieuwe ‘ouderwetse’ soulplaat in de beste Memphis traditie.

Memphisapolis” is een samenvoeging van Memphis, de stad waar Willie Walker werd geboren en getogen en Minneapolis, de stad waar hij al meer dan dertig jaar woont.

Willie Walker is een soulveteraan die in de jaren zestig begon in de gospelgroep TheRedemption Harmonizers. In deze groep zat ook Roosevelt Jameson, de ontdekker van o.a. James Carr en OV Wright.

De groep toerde veel door het zuiden en midwest van Amerika. Beu van het vele reizen besloot Willie Walker in Minneapolis te blijven, waar hij sindsdien nog steeds woont en optreedt.

Eind jaren zestig nam Willie Walker een aantal nummers op voor het legendarische Goldwax label uit Memphis en met de hernieuwde belangstelling voor dit label (The Goldwax Story dl 1 en 2 / Ace Records) kwam ook Willie Walker opnieuw in de schijnwerpers.

Dat resulteerde in 2004 met de cd “Right Where I Belong”, dat hij opnam met de begeleidingsband The Butanes uit Minneapolis.

Ook “Memphisapolis” werd met The Butanes opgenomen en leider / gitarist Curtis Obeda schreef  alle dertien nummers voor deze plaat.

Wat je te horen krijgt is een mix van de stijlen van James Carr, Al Green en OV Wright; messcherpe uptempo songs, afgewisseld met prachtige slijpsoulnummers.

Je waant je opnieuw in de jaren zestig in Memphis / Muscle Shoals en net als de platen van Ellis Hooks, bewijst Willie Walker met “Memphisapolis” dat de southern soul weer in opkomst is. Geweldige plaat.