Recensie 30-09-2005

Billy Joe Shaver – The Real Deal – Compadre Records / SonicRendezvous

Ik moet eerlijk bekennen dat ik een zwak heb voor Billy Joe Shaver. Drie jaar geleden speelde deze Texaanse legende voor slechts een handvol mensen in een gehucht bij Meppel de sterren van de hemel.

Na afloop begaf hij zich in het café gedeelte onder de bezoekers en was hij niet te beroerd om met de fans op foto te gaan. Een fantastische ervaring.

Ook vorig jaar gaf hij een energiek optreden in het Patronaat in Haarlem en aanschouwden we een bijtijds emotionele singer songwriter.

In de vele artikelen die de laatste jaren zijn verschenen is uitgebreid ingegaan op het leed dat hem de laatste jaren is overkomen. Binnen een jaar verloor hij zijn moeder en vrouw aan de gevolgen van kanker en of dat al niet genoeg was overleed zijn zoon Eddie Shaver en enigst kind op oudjaarsdag 2000 aan een overdosis. Hij werd slechts 38 jaar.

Ook met de gezondheid van Billy Joe ging het niet al te best, maar gelukkig lijken er weer betere tijden voor deze Texaanse legende aan te komen.

“The Real Deal” is na “Freedom’s Child” uit 2002 zijn eerste echte studioplaat en is sterk traditioneel country getint.

Song titels als “It Just Ain’t There For Me No More” en “You Ought To Be With Me When I’m Alone” getuigen nog steeds van Billy Joe’s verwerkingsproces. Dat hij in dit verwerkingsproces steun vindt in het geloof wordt duidelijk in het nummer “Jesus Christ Is Still The King”.

Met medewerking van coryfeeën als Kim Fowler, Nanci Griffith en Kimmie Rhodes is “The Real Deal” een sympathieke plaat die echte uitschieters mist en wat braaf overkomt.Wat dat betreft wordt Eddy Shaver wel gemist. Ondanks deze kritische noten is het goed vertoeven met “The Real Deal” a.k.a Billy Joe Shaver.

Thomas Kaldijk

Recensie 16-09-2005

Joe West – “The Human Cannonball” – Frogville Records

In zijn korte biografie wordt Joe West omschreven als ‘een trailer park crooner’ en ‘a time-travelling-Mark Twain-gone-punk’.

Wat er ook over hem geschreven mag worden, zijn nieuwe plaat “The Human Cannonball” is een voltreffer. Met een mix van country, folk, tex-mex en bluegrass heeft hij een zeer sympathieke plaat gemaakt.

Joe West komt uit Santa Fe / New Mexico en maakt van 1998 tot 2001 met zijn band The Sinners furore in de omgeving van Austin. Hij is een graag geziene gast in de legendarische Continental Club en deelt het podium met Texaanse legendes als Mojo Nixon, Dale Watson en Wayne Hancock.

In 2001 besluit hij terug te keren naar Santa Fe en verkeert daar sindsdien in een muzikale commune. Hij krijgt een contract bij Frogville Records en er vindt daar een vorm van muzikale inteelt plaats, waarbij de artiesten regelmatig op elkaars platen spelen.

Op “The Human Cannonball” zijn dat o.a. Jim Palmer en Felicia Ford van Hundred Year Flood. Soms herinnerend aan een akoestische Neil Young, dan weer refererend aan Galexico is “The Human Cannonball een zeer afwisselende plaat met soms vindingrijke instrumentale invulling (blazerswerk op ‘Jam Bands In Colorado’ en ‘Heaven’).

Favoriete nummers voor mij zijn de meer countryfolk / americana- achtige songs als ‘The Combines Are Comin’ / ‘Cowgirl Hall Of Fame’ en het zojuist genoemde ‘Heaven’.

Inderdaad een hemelse plaat.

Thomas Kaldijk

  recensie 09-09-2005

Perry Keyes – “Meter” – Lauhging Outlaw Records / Bertus

Van tijd tot tijd rolt er een cd op de mat van een onbekende artiest, waarbij je na de eerste beluistering weet dat je met iets speciaals te maken hebt.

Dat overkwam me met de debuutplaat van Perry Keyes, in het dagelijks leven taxichauffeur in Sydney / Australië.

Zijn debuutplaat als soloartiest, een dubbelaar nog wel, kreeg de titel “Meter” mee en het moet gezegd worden dat alle 18!! nummers juweeltjes zijn.

Vanaf zijn jeugd schrijft hij songs en heeft in verschillende bands gespeeld. Eind tachtiger jaren richtte hij de band ‘Perry Keyes and The Stolen Holdens’ op, volgens Australische ingewijden een cultband aldaar.

De muziek doet me het meeste denken aan de New Jersey sound van Bruce Springsteen / Southside Johnny en het Engelse New Wave geluid van Graham Parker, maar ook de modernere invloeden van een Chuck Prophet klinken door.

Veel grote stadsrock (Sweaty Sneakers, Wide Streets, NYE, Bonfire Of June, Vicious Left Hook, Growin Up In The Dark Is Wrong, Discount Bottle Shop), country / americana (Where’s My Darlin Tonight, Fairfield Girl) en prachtige ballads in de geest van Bruce Springsteen (Some Aches, Serviced City, Have Some Fun).

Prijsnummer is het afsluitende “Matraville Trees”, een fantastische ballad in waardige americana stijl:

‘On Those Shinin’ Friday Night

Too Keen To Spend Our Pay

We would Sway To The Music

Of The Punk Bands

You and All Those Boys

Singin’ Every Song

Walkin’ Home Through The City

Holding Your Hand

When I’m Gone To The Dust

When I’m Gone To The Botany Dirt

Gone To The Wind

And The Cold Rain

When The Risin’ Summer Breeze

Fills The Old Refineries

Don’t The Matraville Trees

Sing Your Name’

IJzingwekkend mooi / wereldplaat

Thomas Kaldijk

Recensie 02-09-2005

Terry Evans – “Fire In The Feeling” – Crosscut Records

Het nieuwe seizoen van Blueprint (het achtste alweer) begint met een uitstekende soulbluesplaat als week cd.

Terry Evans kennen we waarschijnlijk vooral als de helft van het duo dat hij samen vormde met Bobby King en samen waren ze als achtergrondvocalisten te horen in de band van Ry Cooder. Met Cooder maakten ze platen zoals “Chicken Skin Music”, “Get Rhythm”, “Show Time” en Slide Area”.

Opgegroeid in Mississippi met de gospel (duivelse bluesmuziek was door vader Evans verboden) besluit Terry Evans soulzanger te worden. Hij verhuist naar Californië en gaat nummers schrijven voor o.a. Pop Staples en Louis Jordan. Als sessiemuzikant en zanger werkt hij mee aan platen voor John Fogerty, Joan Armatrading en John Lee Hooker.

Als hij de hierboven genoemde zanger Bobby King ontmoet gaat de muziekbal echt rollen. Ze maken samen twee platen en Bobby King introduceert hem bij Ry Cooder met hiervoor genoemde gevolgen.

Ook de blues laat hem nooit los en als er geen sessiewerk te doen is, gaat hij met een eigen bluesband toeren.

In 1994 komt zijn eerste soloplaat uit en “Fire In The Feeling” is de zevende studioplaat van deze geweldige soulblues zanger.

Dat hij nog altijd uitstekend met Ry Cooder overweg kan wordt bewezen met het nummer “My Baby Joined The Army” dat Cooder speciaal voor deze plaat schreef. Verder is Cooder’s maatje, collega meester gitarist David Lindley van de partij en deze kleurt de nummers met zijn fabelachtig slidewerk prachtig in.

Prijsnummers zijn met name de langzame slijpsoulnummers zoals de Homer Banks cover “I’ll Be Your Shelter” (In The Time Of Storm)en de afsluiter, het prachtig gospel getinte “Walkin’ Chains”. Ook met de cover “Nothing Wrong With Texas”van de ook hier bekende Ernie Payne weet hij zich uitstekend raad. Verder worden de gospelsoulnummers afgewisseld met prima blues songs zoals “Uphill Climb”, “I Got A Pony”, “Let’s Get Gone”,“Racket In The Room” en de heerlijke slow blues “What About Me”.

Al met al een zeer prettige kennismaking met deze geweldige soulblueszanger uit Los Angeles. “Fire In The Feeling” zal hoog eindigen in mijn Rhythm and Blues lijst van 2005. Mooi begin van het seizoen.

Thomas Kaldijk