Recensie 24-11-2006

Will Kimbrough – “Americanitis” – Daphne Records

Will Kimbrough is in Americana kringen natuurlijk bekend als één van de beste (sessie) gitaristen in het genre.

Rodney Crowell, Kim Richey, Todd Snider, Jimmy Buffett en Billy Joe Shaver zijn enkele grootheden die van het talent Will Kimbrough gebruik gemaakt hebben.

Ooit begonnen in Mobile Alabama in de band Will & The Bushmen en later in The Bis-Quits (plaat voor John Prine’s Oh Boy label)bleef hij hangen in Nashville en kreeg zijn carrière een andere wending toen hij zijn talent in dienst van anderen stelde.

“Americanitis” is zijn derde soloplaat sinds 2000 en bevat 17 ijzersterke songs, variërend in stijl van jazz, pop, country, blues en roots rock.

Bekendste muzikanten die op de plaat meespelen zijn David Jacques (bas), Todd Snider (harmonika), Pat Buchanan (gitaar) en Joy Lynn White (vocalen) en natuurlijk de meestergitarist zelf.

Wat opvalt is dat de gitaarsound in dienst van de songs staat. Het eerste gedeelte heeft een sterk pop gehalte met Beatlesesque arrangementen (“Life” / “Grown Up”, “Less Polite”).

“Pride” is een ‘rap’song die sterke reminiscentie oproept met het werk van John Trudell en één van de prijsnummers is van deze gevarieerde plaat.

Het tweede hoogtepunt van de cd is track 6; het titelnummer “Americanitis” met vocale ondersteuning van Joy Lynn White; de nummers neigen in het midden gedeelte meer naar naar de americana / folk kant, waar “Warring Ways” een prachtig voorbeeld van is.

In “Another Train” wordt elekrisch gas gegeven met prachtig slide werk in de geest van David Lindley.

In “Wind Blowing Change”, “Perfect Desert Blue” en “River Out Of Eden” staat de akoestische countryblues centraal en is “Enemy” nog een lekker blues rockend nummer.

Afgesloten wordt met “Brand New Song”, een countryfolk song in de beste singersongwriters traditie.

Kortom een plaat waar de songsmid Will Kimbrough zich glansrijk bewijst en aantoont dat hij, naast een begenadigd gitarist in dienst van anderen, ook op eigen benen kan staan.

Thomas Kaldijk

Recensie 17-11-2006

Frank Carlier – “Americana 101” – www.fcarlier.com

“Americana 101” is Frank Carlier’s derde album en om meteen met de deur in huis vallen, één van de beste independent albums van het jaar.

Deze singer songwriter en ‘hillbilly’ uit CharlestonWest Virginia heeft geen behoefte om een contract bij een gevestigde label te tekenen; liever stuurt hij zijn platen naar lokale radio stations rond de wereld waar zijn muziek op waarde wordt geschat.

Tom Waits, John Prine en Randy Newman zijn collega’s waar Frank Carlier zich aan spiegelt en ook zijn songs handelen meestal over de gewone man, de onrechtvaardigheid van de maatschappij en de incompetentie van de machthebbers.

De plaat bevat 13 songs die een mix laten horen van folk, country en een scheutje tex-mex en rootsrock.

Het eerste nummer, “White Trash” is het enige elektrische nummer op de plaat en zou zo in het oeuvre van Neil Young & Crazy Horse passen.

De rest van het plaat laat meer de akoestische folk kant van Frank Carlier horen.

“Angels In The Death House” is een emotionele song waar Carlier een ter dood veroordeelde aan het word laat. “Old Red” gaat over zijn favoriete auto; “Underneath The American Dream” gaat over de anonieme harde werkers die in ‘The American Dream’ onzichtbaar blijven.

Mooie melodielijnen, teksten die ergens over gaan; kortom een plaat zonder zwakke plekken.

In de verte doet Frank Carlier me denken aan Fred Eaglesmith. Eveneens een geweldige songsmid die ook alles in eigen beheer houdt en de dezelfde thema’s aansnijdt.

Frank Carlier heeft met “Americana 101””een dijk van een plaat afgeleverd; jaarlijst rijp.

Thomas Kaldijk

Jim Lauderdale is één van de vooraanstaande singer songwriters in het Americana genre.

De in 1957 in North Carolina geboren artiest heeft nummers geschreven voor o.a. George Strait, Patty Loveless, Vince Gill, Mark Chesnuut en George Jones en heeft (vocale) gastrollen vervuld op platen van Lucinda Williams, Dwight Yoakam en Rosie Flores.

Ook heeft Lauderdale zijn sporen verdiend als verdienstelijk acteur in toneelproducties.

Wat muziek betreft is Jim Lauderdale een eclectisch artiest; behalve country heeft hij platen uitgebracht die uitlopende stijlen als blues, folk, rock and roll en bluegrass bevatten.

Onlangs zijn twee platen verschenen die het voorgaande bevestigen. “Bluegrass”en “Country Super Hits Volume1” laten een rijk en afwisselend beeld en geluid horen van het talent Lauderdale.

“Country Super Hits Vol.1” is een uitstekende country(rock) plaat met songs die lekker in het gehoor liggen en een ode zijn aan de Bakersfield Sound.

Niet voor niets is de plaat opgedragen aan Buck Owens ‘who is singing with the Sweet Hearts In Heaven’.

Noemen we Buck Owens dan moeten we ook de naam Dwight Yoakam noemen waar ik bij bepaalde nummers aan moest denken.

“Honky Tonk Mood Again”, het prijsnummer “Playing On My Heart Strings” en “Single Standard Time” hebben sterke reminiscenties met het oeuvre van Dwight Yoakam.

Enig kritiekpunt mag zijn dat de rauwe kantjes soms node gemist worden. Verder is “Country Super Hits Vol.1” een goede country plaat waarop uitstekend gemusiceerd wordt. Met gitaristen Pat Buchanan, Kenny Vaughan en drummer Bryan Owings ben je daar automatisch van verzekerd.

Los Straitjackets – “Twist Party!!!” – Yep Roc Records / SonicRendezvous

De band begon in 1988 als een gelegenheids surf / gitaarband met als leden Danny Amis, Eddie Angel en Jimmy Lester onder de naam The Straitjackets.

Hun bewondering voor Link Wray, The Ventures, Dick Dale en Duane Eddy vormde de inspiratiebron voor legendarische, energieke optredens in Nashville en omstreken.

Na de eerste optredens ging ieder zijn eigen weg, maar besloten de oorspronkelijke leden, aangevuld met nieuwe bassist Scott Esbeck in 1994 een nieuwe start te maken.

Getooid met Mexicaanse worstelmaskers en nieuwe artiestennamen (Daddy-O-Grande, Lord Chevron, El Dragon en Eddie Angel) werd de bandnaam gewijzigd in Los Straitjackets en werd onder productionele leiding van Ben Vaughn in 1994 de eerste plaat uitgebracht: “The Utterly Fantastic and Totally Unbelievable Sounds Of Los Straitjackets”.

De band kreeg een fanatieke aanhang, speelde energieke live shows en belandden zelfs in de populaire talkshow van Conan O’Brien.

De huidige band bestaat nog steeds uit oorspronkelijke leden Eddie Angel en Danny Amis, aangevuld met drummer Jason Smay en bassist / keyboardspeler Pete Curry.

Op hun tiende plaat “Twist Party!!!” wordt de band aangevuld met zanger ‘Kaiser’ George Miller en saxofonist Deke Dickerson.

Op de bijgeleverde DVD spelen The World Famous Pontani Sisters een belangrijke (dansende) hoofdrol en zullen zij Los Straitjackets begeleiden op hun komende tournee die in oktober begonnen is.

Op “Twist Party!!!” staan dertien originele nummers en drie covers. Vanzelfsprekend wordt een ode gebracht aan deze fameuze dans (‘Twist Party’, ‘Domino Twist’ en ‘Peppermint Twist’), maar tevens horen songs in de beste Merseybeat traditie (‘Kitty Kat’, ‘Isn’t Love Grand’, ‘Twistin In The Rain’), komt Jonathan Richman voorbij in ‘Twist ‘N’ Grind en horen we een aantal instrumentale gitaarsongs in de beste Shadows en Ventures traditie.

Hoofdrollen zijn weggelegd voor zanger ‘Kaiser’ George Miller en saxofonist Deke Dickerson (‘Hypno-Twist’, ‘Foot Stomp’).

“Twist Party!!!” is niets meer of minder dan een heerlijk wegluisterende dansplaat zonder pretenties waar niemand een buil aan zal vallen. Ik zou er graag bij willen zijn (met de appetijtelijke Pontani Sisters er gratis bij) bij één van de opwindende optredens.