recensie 22-07-2005

Adam Carroll – “Far Away Blues” – Blue Corn Music / Lucky Dice Music

Aan talentvolle singer songwriters uit Texas geen gebrek. Adam Carroll treedt in het spoor van illustere voorbeelden als Guy Clark, Townes van Zandt, John Prine, Joe Ely, Robert Earl Keen en Butch Hancock.

Hij groeit op in een muzikale familie in Tyler / Texas. Zijn grootvader, Ray Davidson, speelt saxofoon bij jazz drummer Gene Kruppa en op zijn derde soloplaat “Far Away Blues” is zijn grootvader één van de gastspelers.

Net als zijn vorige twee platen “South Of Town” en “Lookin’ Out The Screen Door” is ook “Far Way Blues” geproduceerd door Lloyd Maines. Bekend van zijn werk met The Dixie Chicks, Joe Ely en Terry Allen zorgt Maines voor een intieme huiskamer sfeer waar de songs van Carroll tot volle wasdom komen. Maines zelf is op vele snaarinstrumenten te horen en met name de lap steel geeft een kleurrijke muzikale invulling aan de songs.

Op twee nummers na werden alle songs door Carroll zelf geschreven. “Teardrops”” , een melancholisch liefdeslied werd geschreven door Mark Jungers, terwijl “Last Day Of Grace” een co-productie is tussen Carroll en Ray Wylie Hubbard.

Terri Hendrix en Ray Wylie Hubbard zijn ook als gastvocalisten te horen op deze bijzonder sympathieke plaat.

Met een mix van country, bluegrass en folk is “Far Away Blues” één van de betere platen in het singer songwriters genre. Als je je in het grote aanbod zo kunt onderscheiden ben je een grote.

Recensie 15-07-2005

The Bel Airs – “Got Love” – Hightone Records / SonicRendezvous

Wat een aangename verrassing, deze plaat van The Bel Airs. Afkomstig uit Columbia Missouri worden ze omschreven als één van de hardwerkenste bands in de Midwest. Hun repertoire, hoe traditioneel ook, is een mix van rockin’ blues en classic soul, maar klink zeer verfrissend én messcherp.

“Got Love” is de vierde plaat van de groep en werd (mede) geproduceerd door Lou Whitney, een living legend uit Springfield die tevens de nieuwste platen van The Domino Kings en Brian Capps (ex Domino King) produceerde.

De broers David (gitaar / vocalen) en Dick Pruitt (bas / vocalen) vormen de kern van de band die verder bestaat uit drummer Michael Cherry, die reeds een carrière in o.a. The Paladins en The James Harman Band achter de rug heeft.

Wat deze plaat ver boven de middelmaat uit doet steken zijn met name de tweestemmige vocalen van de broers Pruitt die doen denken aan de uit Los Angeles afkomstige Rhythm and Blues legendes Don and Dewey.

 David Pruitt schakelt op gitaar net zo gemakkelijk over van de stijl van Elmore James naar de bijtende stijl van Freddie King of Hubert Sumlin en de productie is zeer transparant gehouden.

Mijn favoriete nummers zijn met name die met een soul arrangement. “What Kind Of Fool” van The Tams, “Poor Man Rich Man” (eigen nummer), “Those Loneley, Loneley Nights” (Earl King) en “How Are You Fixed For Love” (Chaney) doen de jaren zestig herleven.

The Bel Airs doen dat echter op zo’n verfrissende en vakkundige wijze dat we mogen spreken van een topper in het Rhythm and Blues genre.

Thomas Kaldijk

Recensie:08-07-2005

Hayes Carll – “Little Rock” – Highway 87 Music

De plaat “Little Rock” van Texaan Hayes Carll is al een poosje uit, maar té goed om te negeren. Opgegroeid in een buitenwijk van Houston, werd hij met name beïnvloed door Bob Dylan toen hij een folk trio nummers van Dylan in een kerk hoorde vertolken.

Er worden al vergelijkingen gemaakt met Townes van Zandt en Guy Clark, maar in “Little Rock” is ook de invloed van Steve Earle duidelijk te horen. De muziek ligt in het verlengde van Earle’s onvolprezen ‘Guitar Town’.

Begeleiders van Carll zijn o.a. meestergitarist Kenny Vaughn en zangeres Allison Moorer terwijl de cd geproduceerd werd door RS Fields, natuurlijk ook bekend van zijn producties met Billy Joe Shaver.

Afgetrapt wordt met de mid-tempo roots song “Wish I Hadn’t Stayed So Long”  met mooi, vol gitaarwerk van Kenny Vaughn, gevolgd door de prachtige ballad ‘Take Me Away’, geschreven door John Evans en Adam Carroll. In duet met Allison Moorer zou dit zo een outtake song van ‘Guitar Town’ kunnen zijn van Steve Earle.

Een andere ballad ‘Rivertown’ ligt muzikaal duidelijk in het verlengde van ‘Take Me Away’ en schreef Hayes Carll samen met Guy Clark. ‘Little Rock’ is een Chuck Berry achtige rock and roll song, terwijl ‘Leave Her Standing’ aantoont dat Hayes Carll met name excelleert in mid-tempo roots songs.

‘Sit In With The Band’ heeft Billy Joe Shaver invloeden, gevolgd door de prachtige ballad, opgedragen aan zijn vriend Aaron Wilkinson.

Afgesloten wordt met ‘Chickens’dat Hayes samen schreef met Ray Wylie Hubbard. Een blues song met een song regel als ’come supper time I’ll go out there gonna find me one and wring its neck’ zal waarschijnlijk niet in goede aarde vallen bij de dierenactivisten, maar mag de conclusie niet bederven dat we met Hayes Carll te maken hebben met een nieuw talent uit Texas die met ‘Little Rock’ een zeer geslaagde roots plaat gemaakt heeft.

Thomas Kaldijk

Recensie 01-07-2005

Rod Piazza & The Mighty Flyers – “For The Chosen Who” – Delta Groove Productions

Rod Piazza behoort tot de eerste generatie blanke blues artiesten die begin zestiger jaren aan de Westcoast van Amerika tot de blues bekeerd werden. De Rhythm and Blues platen van zijn broer en met name het werk van Little Walter maakten grote indruk op hem.

Hij begon halverwege de zestiger jaren in The Dirty Blues Band  die twee platen op ABC / Bluesway uitbracht.

Daarna maakte hij kennis met zijn latere mentor George ‘Harmonica’ Smith met wie hij de band Bacon Flat oprichtte. Met die band werd een plaat opgenomen voor het Engelse Blue Horizon label van Mike Vernon.

Nadat Bacon Flat ophield te bestaan werkte Rod Piazza verder met Smith, maar ook met andere grote blues artiesten zoals Big Joe Turner, Pee Wee Crayton en Big Mama Thornton.

In de zeventiger jaren richtte hij The Chigago Flying Saucer Band op, die omgedoopt werd tot The Mighty Flyers. Vanaf het begin bestond de band uit keyboard speelster Honey Alexander, die in 1989 met Rod Piazza trouwde. Ook bassist Bill Stuve maakt vanaf het begin deel uit van de band.

Op hun nieuwste plaat “For The Chosen Who” wordt de band gecompleteerd door gitarist Henry Carvajal en drummer Paul Fasuld. Gastbijdragen zijn verder te horen van gitarist Kid Ramos, gitarist Phil Guy (broer van Buddy), Finis Tasby (bas en zang), Johnny Dyer (zang), Randy Chortkoff (harmonica / tevens producer) en drummer James Gadson.

Van de twaalf nummers zijn er acht covers van o.a. Jimmy Reed, Ted Jarrett, Ike Turner, Sonny Boy Williamson en Little Walter. “Broken Hearted Blues” en “Trace Of You” zijn opgedragen aan Jimmy Rodgers, de gitarist van Muddy Waters, die The Mighty Flyers mochten begeleiden op zijn plaat “Feelin Good”  uit 1985. Verder werden twee nummers geschreven door Rod Piazza zelf, één door Honey Piazza en ook producer Randy Chortkoff leverde een bijdrage met “Call Me Dangerous”.

De productie is lekker traditioneel gehouden en na de andere geweldige Delta Groove producties van The Hollywood Blue Flames, Mitch Kashmar en The Mannish Boys is “For The Chosen Who” van Rod Piazza & The Mighty Flyers weer zo’n lekkere ouderwets klinkende swing bluesplaat die nogmaals bewijst dat de blues nog steeds springlevend is. Je zou kunnen zeggen dat Delta Groove Productions een garantie is voor uitstekende blues releases. Koud biertje erbij en lekker hard draaien.

Thomas Kaldijk