Mike Alvanio op zondag 29-10-2006

Mike Alviano is een jonge, talentvolle Canadese singer-songwriter, die in september op Inbetweens Records z'n nieuwe album 'The Vagabond Songs' in Nederland zal uitbrengen. In Canada is het album op 3 juni uitgebracht

                       

Canadees Mike Alviano begon zo'n vijftien jaar geleden zijn carrière bij de band Strange Days, later was hij te vinden in Shannon Lyon’s begeleidingsband. ‘The Vagabond Songs’ is inmiddels z’n derde solo album, en met deze nieuwe release vervolmaakt hij zijn evolutie van voormalig ritme gitarist tot volwaardig singer-songwriter. In het verlengde van voorganger ‘Radiate’ (2004) schrijft hij liedjes met een folk gevoel, over de mensen, plaatsen en verhalen van zijn lange reizen. Zoals opener ‘Drifters’, startend met een brommende harmonica, gevolgd door een fingerpickende gitaar, en dan een boeiende stem zingend over “another day in the land of drifters”. ‘The Vagabond Songs’ is een zwerftocht naar het hart van deze begenadigde songwriter.  

              


Boyd Small op zaterdag 28-10-2006

     

Frontman Boyd Small was als zanger/drummer van The Terraplanes gedurende elf jaar een lokale held in Portland en omgeving. Hij drumde bij Screamin' Jay Hawkins, Jimmy Rogers, Hubert Sumlin, Guitar Shorty en Pinetop Perkins.(lees hier wat ze in de USA van Boyd vinden....)
In 1997 verhuisde Boyd van Portland naar Amsterdam.
Hij bouwde sindsdien een stevige reputatie op als zanger, drummer en producer binnen de bluesscene van de Benelux . Met de negenkoppige Boyd Small Band bracht hij twee zeer goed ontvangen albums uit.
Boyds nieuwste bluesalbum is de perfecte begeleiding voor een zwoele zomeravond.
De vier schitterende zangers en muzikanten maken van de plaat een muzikaal geheel dat meer is dan zijn delen…

Boyd Small Drums, zang – Roelof Meijering gitaar - Ronald de Jong, Contrabas, basgitaar, zang -  Danny de Vijlder, Gitaar, zang.

           


Blueprint vrijdag 27-10-2006 met  Nell Bryden en Barbara

Barbara luistert graag naar Dinah Washington en Eartha Kitt en haar stem qua rauwheid wel enige verwantschap vertoont met deze grootheden uit de vorige eeuw, houdt de onorthodoxe blonde krullenbol, er een heel aparte eigen benadering op na.
(Live in the Living)
Drie jaar geleden vertrok Barbara uit Amsterdam naar Denemarken om daar te touren. Met haar backpack en gitaar struinde ze alle cafés en podia af en zo galmde ze op Deens grondgebied haar liedjes. In Kopenhagen kwam ze in aanraking met jazz, opgegroeid met Tori Amos, Hole en Ani Difranco was de muziek van artiesten als Cassandra Wilson, Billy Holiday en Diana Krall even wat anders en het inspireerde haar.
Eenmaal weer terug in Amsterdam luisterde ze wederom naar jazz, de radio en haar oude heldinnen, wat resulteerde in jazzypop.
Uitspraken van deze en gene n.a.v live optredens:
Ondeugende dixie, you play guitar in a very interesting way, door jou muziek ben ik weer gaan roken, rebel jazz, witty and entertaining songs, klinkt lekker rauw…

       

   

       

Nell Bryden is een energieke singer-songwriter uit New York.

Haar inspiratie om nummers te gaan schrijven is begonnen tijdens een backpacking trip in Australië die ze maakte op haar 18de.Op jonge leeftijd is de muziek er met de paplepel in gegoten.

Ze groeide op in buurt van kunstenaars, haar vader is impressionistisch schilder, haar moeder is een klassiek geschoold zangeres. Haar vader vertelde dat ze eerder de noten met haar moeder mee zong dan dat ze kon praten. Nell kreeg vanaf haar vierde jaar pianolessen en op haar 9de kreeg ze er celloles bij.

Nell Bryden heeft de blonde uitstraling waar elke platenbaas gek op is.  Maar Nell is duidelijk in haar opvatting dat ze niet een van de zo velen wil zijn zoals ze zelf zegt: “I'm not one of those wispy-girl voices lightly strumming away on their guitars”

Haar grote voorbeelden in de muziek hadden een grote persoonlijkheid; Aretha Franklin, Patsy Cline en Janis Joplin en dat kwam tot uiting in hun muziek. Ze hoopt dat haar eigenheid ook uit haar muziek naar voren komt.

           


Stoney Curtis op zaterdag 21-10-2006

 Stoney Curtis heeft de afgelopen jaren flink naam gemaakt in het clubcircuit tussen Los Angeles en Las Vegas. Zijn bluesrock wordt gekenmerkt door een smeuïge no-nonsense sound waarbij hij behoorlijk schatplichtig is aan Jimi Hendrix. Net als de oervader aller gitaristen overgiet Curtis zijn songs namelijk met de nodige psychedelica. Zijn voeten weten daarbij de weg naar de wah- en fuzz-pedalen doorgaans dan ook goed te vinden. Ook het meer traditionele bluesgeluid zoals Stevie Ray Vaughan dat speelde tovert deze Amerikaan moeiteloos uit zijn Stratocaster. Onlangs is op het Blue Bureau International label van niemand minder dan Mike Varney de cd Acid Blues Experience uitgekomen. De plaat bestaat uit louter eigen composities en dat staat hem goed! Curtis wordt live en op plaat begeleid door het donker getinte ritmeduo Charles Glover II (drums) en Colby Smith (bas). Stoney Curtis: een must voor iedere bluesrock liefhebber!


enkele foto's van Liquid Groove Mojo op zaterdag 07-10-2006

LGM - Liquid Groove Mojo, bluesrock uit Arkansas!! LGM…..gewoon 4 no bull-shit muzikanten. Luister op hun website naar een paar songs. Liquid Groove Mojo spelen in de stijl van The Black Crowes, Arc Angels en Gov't Mule.

Joe Pitts -  Guitars (Lead, Slide),  Vocals, Darrell Davis -  Guitars (Lead Rhythm)  Vocals, Al Hagood - Bass Guitar, Bryan Blankenship -  Drums/Percussion