Band tribute op vrijdag 26 januari 2007
Een paar jaar geleden deed de band in deze bezetting al eens een zeer goed bezochte
en hooggewaardeerde concerttour.
Er bleek toen onverwacht veel belangstelling te zijn voor het repertoire van The
Band, de legendarische groep uit Canada die van 1958 t/m 1976 onder andere als
begeleiders van Bob Dylan, maar vooral als het Amerikaanse antwoord op The (Britse)
Beatles, enorme faam verwierf. Met een attitudedie lijnrecht tegen de flower
power en psychedelische gekte van die tijd in ging, brachten zij een aantal
albums uit met wat we nu misschien americana zouden noemen;
Down-to-earth, funky, inventief en toch volks met teksten over gewonemensen uit
de jonge geschiedenis van de Verenigde Staten. Met de wortels in de Rock & Roll uit de vijftiger jaren klonk The Band eerder als een orkestje dan als een rock
band.
In songs als The Night They Drove Old Dixie Down, The Weight, Up On Cripple
Creek en Live Is A Carnival komen vele stijlen, waaronder ook New Orleans
soulbij elkaar.
Wouter Planteijdt
(oa Sjako!)Zang, gitaren en drums, Hans van der Lubbe (De Dijk)
Basgitaar en fiddle
Roel Spanjers (Birdcatcher) Zang, orgel, accordeon, mandoline en
piano, Eric van Dijsseldonk (voorheen SmallTown Romeos)Zang,
gitaren en drums, Richard Heijerman (Sjako!) Drums, piano en orgel,
Roland Brunt (De Dijk)Saxen, fluiten en piano.
zondag 21-01-2007 Shannon Lyon
Shannon Lyon vertelt in z'n liedjes over de liefde en de eenzaamheid die het leven van de troubadour vergezellen. Hij wordt vaak vergeleken met artiesten als Neil Young, Townes Van Zandt en Richard Buckner. Net als voorganger ‘Wandered’ (IRCD017) is het album ‘Safe Inside’ opgenomen in Léon’s Farm te Boekend (Venlo). De productionele leiding was in handen van BJ Baartmans, die ook diverse gitaren, bas en banjo voor z’n rekening nam.
zaterdag 20-01-2007 New Light
13-01-2007 The Blues Kings
Ralph de Jongh, Christof Bauwens- gitaar, Lourens Leeuw-basgitaar, Harrie Groenewold-drums.
06-01-07
De meeste muzikanten hierboven vermeld genieten al van een zekere bekendheid in het Noorden, daarom wat meer aandacht voor frontman “Ralph de Jongh” waar Harry Muskee in een brief het volgende over schreef:
”Ik stond in de gelagkamer van cafe De Amer een biertje te drinken en hoorde dat er een voorprogramma was. Nu let ik meestal niet zo op voorprogramma,s, maar dit keer hoorde ik een sound , die me sterk deed denken aan oude blues zangers, die ik in de Delta had gehoord. Ik verwachtte dan ook iemand uit Mississippi te zien, maar tot mijn verbazing zat een lange blonde jongen uiterst origineel slide gitaar en mondharmonica te spelen. Ralph de Jongh speelt met overtuiging en een drive die je vandaag aan de dag niet veel meer ziet, hij gaat op in de muziek en bovenal is hij een jongeling, die het aandurft nu eens niet te kiezen voor de , easy way out, glitter snel succes, maar voor een stuk cultuur in de vorm van de muziek van Robert Johnson, Son House, Elmore James en Muddy Waters.
Inmiddels beginnen insiders Ralph te kennen en ik hoop, dat ook de media hem een podium geven, want met een beetje muziekkennis in je bagage is dit een niet te missen kans. U hoort nog van Ralph. Met respect en genoegen, Rolde, Harry, Cuby, Muskee.”
