Blues Booster

Blues Booster is de nieuwe bluessensatie uit de provincie Groningen, bestaande uit 5 personen, die de bluesrock in hart en nieren zit en hiermee deze muziekstijl een nieuwe impuls geeft.

Er is geen twijfel mogelijk dat dit niet het zoveelste bluesbandje is, maar een ongeëvenaarde mix van muzikaliteit en podiumervaring.

Peter Bloem, de zanger/mondharmonicaspeler, heeft de bluesy-rauwe stem die, naarmate de avond vordert, steeds beter tot zijn recht komt. Zijn mondharmonicaspel past vloeiend in de gespeelde blues/rocksongs en al snel wordt duidelijk, dat de rasentertainer op het podium helemaal in zijn element is.

Evert Erents bespeelt de bluesgitaar met hoorbaar jarenlange podiumervaring ( ex Still Going West en Neil Young Mirror Band ) en beheerst zowel de gevoelige blues-solo’s alswel de snelle rock-licks. Ook neemt hij de 2^e stem en soms de leadzang voor zijn rekening.

Op toetsen, ook een oude rot in het vak, Gert –Jan Vos ( o.a. Deff Fusion ).Hij is in het bezit van een Hammond orgel + Lesliebox ( 150 kg schoon aan de haak ) en een elektrische piano. Als geen ander weet hij de juiste sfeer te creëren en bespeelt zelfs de elektrische gitaar.

De ritmesectie wordt op een professionele manier neergezet door de bassist Johan Weghorst  (o.a. rock formatie La Boheme en verbonden als contra bassist / basgitarist aan de Kon.Mil. Kapel Johan Willem Friso ) en de zeer gedreven drummer Pieter van der Waal ( speelde o.a. in de formaties Design en So What) 

Blues Booster gaat net iets verder dan de gewone standaard bluesbands en laat het publiek genieten van covers van ondermeer: Warren Haynes, Walter Trout, Popa Chubby, Pat Travers, Rick Derringer, John Mayall & The Bluesbreakers,The Allman Brothers, Peter Green,Gary Moore enz, enz, We zien je graag bij onze optredens, waar we samen van de blues kunnen genieten.

mei 2005 tot heden

Een band met een basis die uit Veendam afkomstig is te weten:

Peter Bloem: " The Duke " ( 30-03-1976, Veendam) zit ook alweer een tijdje in de muziek en heeft als bassist/zanger/mondharmonica speler al de nodige bandjes doorlopen. In de loop der jaren heeft hij meerdere muziekstijlen en instrumenten leren spelen, maar de blues/rock muziek heeft altijd zijn voorkeur gehad. Peter begon met het spelen van drums in een schoolbandje, genaamd: “Wake up” ,maar stapte later over als bassist in de band “City Hawk”.  Na in een top veertig orkest te hebben gespeeld, genaamd: ”Top Priority”, startte Peter zijn eigen band “Red Wood” op, om zo zijn eigen nummers te kunnen schrijven en te spelen. Dit resulteerde zelfs in een bescheiden hitje (in het Noorden) “Land of no return”  dat Peter (samen met goede vriend Gerwin de Vries) geschreven had.  Toen “Red Wood” een paar jaar later het doek liet vallen, kwam Peter als bassist/zanger terecht in de band van drummer/zanger Hans Rozema, genaamd “Phantom” samen met gitarist Ko Snijder (tevens de basgitaar en muziek leraar van Peter). Ook deze band scoorde hitjes met “Back on the road” en “In the night”. Na verloop van tijd hield de band het voor gezien en besloot Peter verder te gaan met het bespelen van de mondharmonica en het zingen van blues/rock.

Zijn grote voorbeelden zijn o.a.: Harry Muskee, ( de man die hem tot het zingen van Blues zette en een groot voorbeeld voor hem is) Willy Deville, John Lee Hooker, Pat Travers, Walter Trout en John Mayal. Peter speelde  mondharmonica bij de Nederlandstalige metal-band: “Staal” en deed (jam) sessie werk met o.a: Gina de Boer, Hans van Lier, Big Bellie’s Blues band, The Erwin Java Experience, Gerrie Wolthof, e.v.a. Peter is ook basgitarist/zanger in de 70’80’90’ jaren classic rock-coverband “Mother Goose” met Rene Laning als leadzanger, Ko Snijder op Gitaar en zang en Paul Vortman op Drums.  In oktober 2004 werd Peter benaderd door gitarist Evert Erents, die met het idee rondliep om de  Blues-rock band Blues Booster te beginnen. Hij zag in Peter de ideale frontman. Peter is nu de Leadzanger ( entertainer) en mondharmonicaspeler van Blues Booster.p 14 mei 1960 zag hij voorhet eerst het levenslicht en dat gebeurde in

Evert Erents: Dat de muziek hem in het bloed zat werd al gauw duidelijk, want al in de box riep hij dat hij een " gigitaar " wilde hebben :-) Zijn ouders hebben toen aan deze wens voldaan en hij kreeg een klein plastic gitaartje van ze. Hier is zijn liefde voor de muziek begonnen maar zijn eerste echte gitaar kreeg hij toen hij 14 jaar was en heeft zichzelf het spel eigen gemaakt. Twee jaar later heeft hij de stoute schoenen aangetrokken en heeft hij zich aangemeld voor gitaarles bij de muziekschool in Veendam, wat hij 4 jaar lang heeft gevolgd. Bij het volgen van deze lessen moest je natuurlijk ook klassieke stukken leren spelen, maar dat verveelde hem al snel, omdat hij  in bandjes speelde en al moeilijke gitaarsolo's speelde uit b.v. Sultans of Swing van Dire Straits. Om de leraar toch tevreden te stellen, leerde hij de stukken uit zijn hoofd in plaats van noten te lezen, maar werd al gauw betrapt door de leraar. “Evert, wijs eens aan waar je nu bent op het muziekblad..” , tja, en dat kon hij hem dus niet vertellen.

Inmiddels zijn we wat jaartjes verder en heeft hij ondermeer gespeeld in bands als Progress, Aura, Parktown, Night Suzan, Ego ( 1 single gemaakt ), de Kofi-Co band ( met Oshibisa percussionist Kofi Ayivor, Two of Us ( met Gerrie Wolthof), Tulsa Time ( Cajun, Zydeco muziek) en als laatsten Still Going West waarmee hij  2 cd's heeft opgenomen. en de Neil Young Mirrorband waarmee hij 1 Live cd heeft opgenomen. Met deze bands heeft hij ongeveer 6jaar gespeeld met veel succes in heel nederland. Zijn voorbeeldgitaristen zijn o.a. Eelco Gelling, Peter Green, Michael Schenker, Stevie Ray Vaughan, Jimmy Hendrix, Eef Alberts, Gary Moore ,Albert King , Melvin Taylor, Warren Haynes en hij is sinds enige tijd nogal onder de indruk van het spel van de huidige gitarist van John Mayall and the Bluesbreakers, Buddy Whittington. Zoals je aan zijn voorbeelden wel kan zien ligt zijn  hart in de Rhythm/Blues-Rockmuziek en daarom is hij op zoek gegaan naar muzikanten die deze zelfde passie delen. Dit heeft inmiddels geresulteerd in het ontstaan van de band Blues Booster, waar ze deze muziek vol overgave en plezier spelen.

Gert Jan Vos: Geboren in 1965 in Wageningen en opgegroeid in het Utrechtse Rhenen. In 1999 is hij naar Londen geëmigreerd,waar hij tot februari 2003 met veel plezier heeft gewoond. Toen kwam hij naar Groningen, om met zijn vriendin samen te gaan wonen.  In het dagelijks leven was hij, tot redelijk recent, werktuigbouwkundig technisch calculator / CAD-engineer /Ontwerper, werkend in met name de utiliteitsbouw, voor ziekenhuizen en diverse laboratoria, zowel in Nederland als daarbuiten. Echter, om eens iets heel anders te gaan doen, heeft hij in Engeland een aantal opleidingen gedaan en afgerond, waarmee hij in Nederland een praktijk gaat opzetten als therapeutisch masseur! Inderdaad: geheel wat anders, maar wel in plaats van alles per computer te doen, letterlijk werkend met zijn handen, wat hem veel beter bevalt. 

Muzikaal is hij begonnen op m'n 4e, toen hij voor het eerst orgelles kreeg. Eerst populair en later ook nog klassiek.Dat duurde tot ongeveer z'n 12e, toen hij 3 leraren voorbij gespeeld was en zoals elke puber zich begon af te zetten tegen de wereld om hem heen :-) Met als gevolg: begonnen met gitaarspelen (maakte toch meer herrie dan een orgel, vandaar...), kocht een ouwe gitaar en leerde zich suf. Veel (heel veel) meespelen met platen, zijn muziektheorie bijgespijkerd door boeken en ander lesmateriaal erbij  te slepen. Gitaarles was voor hem nooit een optie, omdat leraren de stijl die hij wilde kunnen spelen nooit kenden, wat dan niet echt helpt, vond hij toen. In de loop der jaren combineerde hij in diverse bands gitaar en toetsen steeds vaker en schreef hij ook diverse stukken vanuit die 2 benaderingen.  Ondertussen was hij, sinds zijn 9e, lid van een popkoor. De bijbehorende band was interessanter dan het zingen en al snel zat hij achter het orgel mee te spelen. Daar heeft hij, vreest hij, het gemak vandaan waarmee hij doorgaans covers oppakt: op gehoor, en op papier als geheugensteuntje. In dat koor (toen nog Grebbejongerenkoor, later Popkoor Future uit Rhenen) werd een nieuw orgel aangeschaft in 1976, wat hij later overgenomen heeft en waar hij nog immer mee op de planken staat!

Vele bands volgden, variërend van musicals, popcovers en origineel werk (stijl Level42, Police, the Doors, J.Hendrix en vele anderen), zelfs snoeiharde metal (a la Slayer, Anthrax en dergelijke) tot blues/jazzy/fusion- spul en van 1996 tot 1999 spelend in de band Pinfold, waarvan 1 CD met origineel materiaal uitgebracht werd.  Invloeden in min of meer chronologische volgorde: Ekseption (Rick van der Linden met zijn Hammond orgels!), Abba, Deep Purple, rockmuziek en jaren 80 heavy metal in het algemeen, later ook meer richting symfonische rock: Rainbow, Yngwie Malmsteen, Joe Satriani, Dream Theater, Spock's Beard, Flower Kings, Pink Floyd, of Neerlands trots: Ayreon en the Gathering. Goeie popmuziek (dan bedoel hij dus geen Idols en ander geproduceerde 'crap') leerde hij ook gaandeweg wat beter waarderen, en daarmee uiteraard ook het spelen ervan. 

Johan Weghorst: telg uit een bassistenfamilie die nationale bekendheid geniet binnen de contrabasscene. Vader en broer zijn ook beide basdocenten en orkestbassisten. Hij begon aanvankelijk autodidact op de basgitaar maar studeerde later klassiek contrabas aan het conservatorium te Groningen bij Peter Korpershoek. Ook studeerde hij bij Wim Dijkgraaf, Jazz contrabas en basgitaar bij Wim Esset op het conservatorium te Zwolle. Hij speelde bij o.a. Anneke miedema kwintet, piet Roovers, Wessel baptist, Eppo Ottens, J.W.kwartet, Asser Swinging Eight, Greytown Dixie, Old millstreet big band, de Groninger rockband La Boheme, etc, etc. Als "sideman'' trad hij op bij o. a. Maarten Peeters, Thijs van Leer, Bert Visscher, Margriet Eshuis, Donna Lynton, Cor bakker,etc, etc. Ook trad hij op in The House off blues Chicago en op meerdere internationale muziekfestivals van Scandinavië t/m Canada.

Pieter van der Waal: Drumt vanaf 1990 en heeft drumles gehad van niemand minder dan Theo van Kruistum, voormalig slagwerker van het Johan Willem Friso kapel waar hij op dit moment ook nog werkzaan is als roady. Hij is ook slagwerker bij muziekvereniging Koningin Wilhelmina te delfzijl en heeft gespeeld in de top 40 bands Design en So What. Ook is hij in het weekend regelmatig te vinden als barman in cafe 'T Anker in Delfzijl, (also known als Tinus) Naast de blues-rock is Pieter o.a. ook een groot Normaal Fan. Pieter speel op DW drums met Pearl hardwear , Zildjian Bekkens en vic firth drumstokken. Hij is samen met bassist Johan Weghorst de Motor van de band en doe dit met veel plezier.

December 2007 vertrekt Pieter van de Waal en wordt vervangen door Albert Loonstra uit Emmeloord, en in januari 2009 verlaat ook Johan Weghorst de band en wordt vervangen door Erk Aten